De moderne communicatiemedia zijn naast gezin en school een belangrijke opvoeder geworden. De huidige jeugd bouwt zijn wereldbeeld in belangrijke mate op met informatie uit de moderne communicatiemedia. Daarbij gaat het niet alleen om objectieve informatie, maar ook om een wereld aan waarden en normen, die men zich als vanzelfsprekend eigen maakt. Veelal beseft men nauwelijks dat men op deze wijze wordt beïnvloed. De televisie (en de film) bijvoorbeeld richten zich maar ten dele op het bewuste, cognitieve leren, maar veeleer op de emotie, ofwel het affectieve leren. Bij de wereld van de computergames komt daar ook nog een motorisch leren van vaardigheden bij.

De moderne media zijn ook de grootste bron van geweld als amusement . De televisie presenteert geweld als een normaal onderdeel van het dagelijks leven, je kunt er zelfs van genieten in het gepresenteerde verhaal. De computergames gebruiken het als uitdager tot actie in het spel. Geweld is een van de grootste trekkers van kijk- en verkoopcijfers. Daarmee zijn de media de grootste verspreiders van de vanzelfsprekende acceptatie van geweld als een volkomen normaal bestanddeel van onze cultuur.

Vredeseducatie richt zich op de opbouw van een wereld waarin geweld niet normaal is en waarin mensen zonder geweld hun conflicten oplossen. Dat betekent dat men een kritische houding moet ontwikkelen ten opzichte van het vele geweld op televisie en andere moderne massacommunicatiemiddelen. Kritische media-educatie is dus een onmisbaar element van vredeseducatie met als belangrijke taken:

• leren omgaan met de aangeboden informatie, deze kunnen beoordelen en op waarde schatten;
• leren doorzien hoe je door media gemanipuleerd kunt worden;
• je bewust worden van het grote potentieel aan agressie en geweld.