| Thuis vrede leren |
|
|
De basis van vredeseducatie ligt in het gezin. Het gezin is namelijk de eerste kennismaking met de cultuur waarin een mens opgroeit. Die kennismaking is het fundament voor iemands opvattingen over de belangrijke zaken van het leven. Elementaire vredeswaarden als vertrouwen, kritische solidariteit, respect, geweldloosheid horen daartoe. Hun basis is voor-rationeel. Lang voordat je ze met woorden kunt omschrijven en uitleggen worden ze al in het alledaagse leven ervaren. Als die basis er niet is wordt het een stuk moeilijker. Hoe leg je bijvoorbeeld aan iemand uit wat vertrouwen is als zij nooit zelf ‘aan den lijve’ heeft ervaren dat zij anderen kon vertrouwen en zelf vertrouwd werd? Hoe vertel je iemand dat solidariteit belangrijk is als niemand ooit om hem gegeven heeft of het voor hem opnam? Hoe kun je weten dat geweldloosheid belangrijk is als je zelf bent opgegroeid met geweld als doodnormaal alledaags fenomeen? Natuurlijk is uitleg belangrijk, maar dat komt later, wanneer het kind er aan toe is. Vrede leer je allereerst met je hart (en met je lijf) als vanzelfsprekende zekerheden in het dagelijks leven. Op deze basis zijn alle verdere vaardigheden die voor het werken aan vrede van belang zijn - bijvoorbeeld geweldloos conflicten oplossen, kritisch omgaan met de media - gebaseerd. Voor opvoeders betekent Thuis vrede leren dus:
|
