Kinderen en jongeren worden niet voortdurend bewust opgevoed. Ze hebben gelukkig ook vrije tijd en kunnen zich daarin spontaan ontwikkelen in spel en andere activiteiten. Vrije tijd betekent echter niet dat opvoeders deze niet in de gaten moet houden, de cultuur van geweld houdt geen halt voor de deur van de kinderkamer. Al in de jaren twintig voerde de toenmalige vredesbeweging actie tegen oorlogsspeelgoed, onder het motto ‘eerst het spel, later de hel!’

Als opvoeder beïnvloedt men de vrije tijd van kinderen wel degelijk. Bijvoorbeeld door het speelgoed dat ze krijgen en of men zelf wel eens meespeelt, door de opstelling met betrekking tot de media en of men zelf meekijkt, door bepaalde activiteiten als sport of muziekles te stimuleren, etc.

Het is belangrijk dat men zich als ouder bewust is van de positieve mogelijkheden die er zijn om de vrije tijd van kinderen in te vullen. Er is een wereld aan geweldloze en coöperatieve spellen, die op zijn minst als tegenwicht kunnen dienen voor de meer agressieve en competitieve spelen. Er zijn ook allerlei kinder- en jeugdboeken die kinderen op spontane wijze laten kennismaken met de wereld van kinderen in andere culturen en problemen en conflicten die opgelost dienen te worden. En er zijn vredesmusea en andere organisaties die kinderen interessante dingen te bieden hebben.

In de sportwereld zijn er belangrijke initiatieven om kinderen de waarde van fair play duidelijk te maken en naast rivaliteit ook samenwerking en het respect voor de tegenstander te bevorderen.
Het is ook belangrijk dat men de kinderen helpt als zij in de vrije tijd tegen problemen aanlopen, bijvoorbeeld als zij gepest worden. Er zijn organisaties die ouders daarmee kunnen helpen.