Vredeseducatie is van nu en alle tijden.

Actueel
Actuele gebeurtenissen kunnen aanleiding zijn om extra aandacht te schenken aan vredeseducatie. Ze kunnen zelfs aanleiding zijn om nieuwe initiatieven te ontwikkelen. Het feit dat vredeseducatie nauwelijks structureel is, maar meestal vorm krijgt als project biedt kansen om bij de actualiteit aan te sluiten en dat is gunstig voor de motivatie. Vredeseducatie werkt namelijk het beste als leerlingen een koppeling naar hun eigen situatie tot stand kunnen brengen.

Iedere leerkracht (en andere opvoeder) kan zelf van de actualiteit gebruik maken, maar er zijn vaak ook projecten die bij de opvallende evenementen (kunnen) aansluiten. De lessen uit de Tweede Wereldoorlog kunnen bijvoorbeeld nog altijd goed aan de orde komen rond 4 en 5 mei, of bij een lokale bevrijdingsherdenking. Als er een grootschalige actie is om de armoede in Afrika of elders in de wereld te bestrijden, dan kan een school daar aandacht aan besteden en achtergronden duidelijk maken. En wanneer Marco Borsato een film maakt over kindsoldaten, dan kan ook het onderwijs iets doen aan de informatie en discussie over deze problematiek. En het staat elke opvoeder natuurlijk vrij om aandacht te schenken aan de jaarlijkse vredesweek.

Een belangrijk actueel thema dat blijft opduiken is het ‘zinloze’ geweld, waar vaak jonge mensen bij betrokken zijn. Het komt ook op scholen voor en wanneer dat het geval is, kan het buitengewoon schokkend zijn. Inmiddels zijn er diverse programma’s om dit soort geweld te voorkomen en jongeren beter te leren omgaan met hun agressie en met conflicten.

Onder het kopje Actueel vindt u recente informatie op het gebied van Vredeseducatie

Geschiedenis
Vredeseducatie heeft een lange geschiedenis. Al in de negentiende eeuw ontstaan de eerste initiatieven. Dan gaat men beseffen, dat de mens zelf oorlog maakt en dus zelf verantwoordelijk is voor oorlog en vrede. Voor die tijd beschouwde men oorlog als een straf van God of als een natuurramp. Mensen kunnen dus zelf vrede bereiken en zo een betere wereld scheppen. Hoe dat moet gebeuren? We moeten het leren!

In de negentiende eeuw wordt al gesteld, dat opvoeding en onderwijs van cruciaal belang zijn. Zij kunnen een betere mens scheppen, die de kennis heeft om het ideaal te realiseren. Kennis is macht (we kunnen het) en kennis is deugd (we willen het)! Een goed opgeleid persoon wil vrede en weet hoe hij/zij dat moet bereiken.

Na de Tweede Wereldoorlog worden de Verenigde Naties opgericht, met als doel de vrede tussen de volkeren te bevorderen. Van meet af aan krijgt educatie daarbij een belangrijke rol. UNESCO, de commissie die zich richt op opvoeding, onderwijs en wetenschap heeft in haar preambule staan dat educatie een middel tot vrede kan zijn.

Na de Val van de Berlijnse Muur en het einde van de Koude Oorlog loopt in de jaren negentig de belangstelling sterk terug. Maar de problemen met het vele ongecontroleerde geweld, de toename van terreur en de bezorgdheid voor de kinderen die als eersten het slachtoffer worden, leiden tot een nieuwe oproep om aan vredeseducatie doen. Niet omdat vredeseducatie direct vrede kan verzekeren. Maar wel omdat zij onmisbaar is bij de opbouw van een cultuur van vrede, of zoals de Verenigde Naties het formuleerden: een Cultuur van Vrede en Geweldloosheid voor de Kinderen van de Wereld. Meer Geschiedenis

Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.